இரண்டு தமிழர் திருவிழாக்கள்… ஒன்றுபடுவார்களா டொராண்டோத் தமிழர்கள்?

டொராண்டோ நகரம் மீண்டும் ஒரு முறை தமிழர்களின் கலாசாரச் செழுமையை உலகிற்கு வெளிப்படுத்தத் தயாராகி வருகிறது. தமிழர்களின் மொழி, கலை, பண்பாடு, பாரம்பரியம், உணவு, இசை, நடனம் என எமது அடையாளத்தின் பல்வேறு பரிமாணங்களை வெளிப்படுத்தும் வகையில் இரண்டு தமிழர் திருவிழாக்கள் நடைபெறவுள்ளன.

இது மகிழ்ச்சிக்குரிய செய்தி.

ஆனால், அதே நேரத்தில் ஒரு முக்கியமான கேள்வியையும் இந்த இரண்டு நிகழ்வுகள் நம்முன் நிறுத்துகின்றன:

இரண்டு தமிழர் திருவிழாக்கள் தமிழர்களை இரண்டாகப் பிரிக்குமா? அல்லது இரு நிகழ்வுகளும் இணைந்து தமிழர்களை மேலும் பலப்படுத்துமா?

இந்தக் கேள்விக்கான பதில் நிகழ்ச்சி ஏற்பாட்டாளர்களிடம் மட்டுமல்ல; ஒட்டுமொத்த டொராண்டோத் தமிழ்ச் சமூகத்திடமும் உள்ளது.

விழாக்கள் அதிகரிப்பது பிரச்சினையல்ல

ஒரே நகரத்தில் இரண்டு தமிழர் திருவிழாக்கள் நடைபெறுவது தானாகவே ஒரு பிரச்சினை அல்ல. மாறாக, தமிழர்களின் சமூக வலிமையும் கலாசார ஆர்வமும் அதிகரித்திருப்பதற்கான அடையாளமாகவே இதைப் பார்க்க முடியும்.

ஒரு சமூகத்தின் வளர்ச்சியில் பல்வேறு அமைப்புகள், கருத்துகள், தலைமைத்துவங்கள் உருவாகுவது இயல்பானது. ஒவ்வொருவருக்கும் தங்களது பார்வையும் செயற்பாட்டு முறையும் இருக்கலாம்.

ஆனால் பிரச்சினை எப்போது உருவாகிறது?

“எங்கள் நிகழ்வே தமிழர்களின் ஒரே நிகழ்வு” என்ற மனநிலை உருவாகும்போதுதான்.

தமிழர் திருவிழா என்பது எந்த ஒரு தனிநபருக்கோ, அமைப்புக்கோ, அரசியல் அணிக்கோ சொந்தமானது அல்ல. அது ஒரு சமூகத்தின் அடையாளத்தை பிரதிபலிக்கும் பொதுவான மேடை.

போட்டியா? கூட்டாண்மையா?

டொராண்டோவில் தமிழர்கள் பல துறைகளில் சாதித்து வருகின்றனர். கல்வி, தொழில், அரசியல், ஊடகம், கலை, விளையாட்டு, சமூக சேவை என பல்வேறு துறைகளில் தமிழர்களின் பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்த நிலையில் தமிழர் திருவிழாக்களும் போட்டியின் களமாக மாற வேண்டுமா?

அல்லது,

“நிகழ்ச்சிகள் இரண்டு என்றாலும், தமிழர் சமூகம் ஒன்று”

என்ற செய்தியை உலகிற்கு வழங்க வேண்டுமா?

இது தான் இன்றைய தலைமுறையின் முன்னால் உள்ள மிகப்பெரிய சவால்.

இரண்டு விழாக்களும் தங்களது தனித்துவத்தைத் தக்க வைத்துக்கொள்ளலாம். தனித்தனி நிகழ்ச்சிகள் நடத்தலாம். தனித்தனி கலைஞர்களையும் அமைப்புகளையும் இணைத்துக் கொள்ளலாம்.

ஆனால், இரு விழாக்களும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை என்ற தோற்றத்தை உருவாக்காமல் இருப்பது மிகவும் அவசியம்.

எமது குழந்தைகளுக்கு நாம் சொல்ல வேண்டிய செய்தி என்ன?

டொராண்டோவில் வளர்ந்து வரும் இரண்டாம் தலைமுறை தமிழ் குழந்தைகளை நாம் சிந்திக்க வேண்டும்.

அவர்கள் எம்மிடம் இருந்து தமிழை மட்டும் கற்றுக்கொள்வதில்லை.
தமிழர்களாக எப்படி ஒன்றிணைந்து வாழ வேண்டும் என்பதையும் கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

ஒரே சமூகத்தில் இரண்டு நிகழ்ச்சிகள் நடந்தால், பெரியவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் விமர்சிப்பதையும், ஆதரவாளர்கள் சமூக ஊடகங்களில் பிரிவினையை ஏற்படுத்துவதையும் அவர்கள் பார்த்தால், நாம் அவர்களுக்கு என்ன பாடம் கற்பிக்கிறோம்?

தமிழ் மொழி ஒன்றுபடுத்தும் மொழி என்றா?

தமிழர் பண்பாடு ஒன்றுபடுத்தும் பண்பாடு என்றா?

அல்லது, சிறிய வேறுபாடுகளுக்காக நாம் ஒருவரை ஒருவர் பிரிந்து நிற்பதே எமது வழக்கம் என்றா?

இந்தக் கேள்விக்கு நாம் நேர்மையாக பதிலளிக்க வேண்டும்.

ஒரே மேடை தேவையில்லை; ஒரே நோக்கம் போதும்

தமிழர் ஒற்றுமை என்றால் எல்லோரும் ஒரே மேடையில் நிற்க வேண்டும் என்று அர்த்தமில்லை.

கருத்து வேறுபாடுகள் இருக்கலாம். அமைப்பு வேறுபாடுகள் இருக்கலாம். நிகழ்ச்சி நடத்தும் முறைகளில் வேறுபாடுகள் இருக்கலாம்.

ஆனால் தமிழர் நலன், தமிழ் மொழி, தமிழ் பண்பாடு, அடுத்த தலைமுறை மற்றும் சமூக முன்னேற்றம் ஆகியவற்றில் பொதுவான நோக்கம் இருக்க வேண்டும்.

இரண்டு விழாக்களும் ஒருவருக்கொருவர் வாழ்த்து தெரிவிக்க முடியாதா?

இரண்டு அமைப்புகளும் ஒரு பொதுவான சமூக நல முயற்சியை இணைந்து முன்னெடுக்க முடியாதா?

தமிழ் மாணவர்களுக்கான கல்வி உதவி, மூத்தோர் நலன், புதிய குடியேற்றவாசிகளுக்கான ஆதரவு, இளைஞர் தலைமைத்துவம் அல்லது மனிதநேயப் பணிகளில் இரு விழாக்களும் இணைந்து ஒரு பொதுத் திட்டத்தை உருவாக்க முடியாதா?

முடியும்.

அதற்கு தேவையானது பெரிய நிதி அல்ல.

தேவையானது ஒரு சிறிய மனமாற்றம்.

ஒற்றுமை என்பது புகைப்படம் அல்ல

பல நிகழ்வுகளில் தமிழர் ஒற்றுமை பற்றி பேசுகிறோம். ஒரே மேடையில் பலர் நிற்கிறார்கள். புகைப்படங்கள் எடுக்கப்படுகின்றன. சமூக ஊடகங்களில் பகிரப்படுகின்றன.

ஆனால் உண்மையான ஒற்றுமை என்பது புகைப்படத்தில் தெரிவதல்ல.

ஒருவரின் வெற்றியை மற்றொருவர் ஏற்றுக்கொள்வது.
ஒருவரின் நிகழ்ச்சியை மற்றொருவர் மதிப்பது.
கருத்து வேறுபாடு இருந்தாலும் சமூக நலனில் இணைந்து செயல்படுவது.

இதுவே உண்மையான ஒற்றுமை.

டொராண்டோ தமிழ்ச் சமூகத்திடம் இன்று அந்த முதிர்ச்சியை எதிர்பார்க்கும் காலம் வந்துவிட்டது.

இரண்டு விழாக்கள்… ஒரு தமிழர் சமூகம்

இரண்டு தமிழர் திருவிழாக்கள் நடைபெறுவது வரலாற்றில் ஒரு பிரிவின் அடையாளமாக மாற வேண்டிய அவசியமில்லை.

அவை தமிழர் சமூகத்தின் பல்வகைத் தன்மையின் அடையாளமாக மாறலாம்.

ஒருவர் ஒரு விழாவுக்குச் செல்லலாம். மற்றொருவர் இன்னொரு விழாவுக்குச் செல்லலாம். குடும்பங்கள் தங்களுக்குப் பிடித்த நிகழ்வைத் தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

ஆனால் விழாக்கள் முடிந்த பிறகு நாம் அனைவரும் ஒரே சமூகமாகவே இருக்க வேண்டும்.

ஏனெனில் விழாக்கள் சில நாட்கள் மட்டுமே.

தமிழர் அடையாளம் தலைமுறைகளைத் தாண்டிச் செல்ல வேண்டியது.

இன்று நாம் எடுக்கும் முடிவுகள் நாளைய தலைமுறையின் சமூக நினைவாக மாறும்.

எனவே, டொராண்டோவில் நடைபெறும் இரண்டு தமிழர் திருவிழாக்களையும் நாம் ஒரு போட்டியாக அல்லாமல், ஒரு வாய்ப்பாக பார்க்க வேண்டும்.

இரண்டு விழாக்கள் இருக்கலாம்.
இரண்டு மேடைகள் இருக்கலாம்.
இரண்டு அமைப்புகள் இருக்கலாம்.
ஆனால் தமிழர் சமூகம் ஒன்றாக இருக்க வேண்டும்.

அதுவே எமது மொழிக்கும், பண்பாட்டுக்கும், வரலாற்றுக்கும் நாம் செலுத்தக்கூடிய உண்மையான மரியாதை.

புதிய குரலின் கேள்வி ஒன்றே:

“விழாக்கள் இரண்டானாலும்… தமிழர் இதயம் ஒன்றாக இருக்குமா?”

— ஆசிரியர்
புதிய குரல்